Antwerpen Leefbaar

actiecomité

Langer open houden van Doel 1 & 2 bedreigt de volksgezondheid van Antwerpen en Waasland

Een reactie plaatsen

De federale regering besliste de kernreactoren Doel 1 en 2 nog 10 jaar langer open te houden. Deze beslissing is absoluut onverantwoord en vormt een échte bedreiging voor de volksgezondheid. Laten we niet vergeten dat er 1,5 miljoen inwoners in een straal van 30 km rond Doel wonen terwijl er 800.000 mensen rond Tihange wonen.

Het rapport van Greenpeace over veroudering van kernreactoren somt de redenen op waarom. Op 1 januari 2014 waren er 151 kernreactoren werkzaam in Europa (zonder Rusland), waarvan 66 ouder zijn dan 30 jaar en zeven de kaap van 40 jaar hebben overschreden. De kernreactorpark veroudert zienderogen. In heel wat landen staat de kunstmatige verlenging van de levensduur van oude reactoren op de agenda. De gemiddelde leeftijd van de Europese kernreactoren is 29 jaar. De Belgische kernreactoren van Doel en Tihange zijn bijna allen ouder dan dit gemiddelde.

japanese-nuclear-power-no-thanks-temporary-tattooDe ontwerpleeftijd van de drie oudste Belgische reactoren (Doel 1& 2, Tihange 1) was 30 jaar[1]. Ondertussen functioneren ze al 39 jaar. Indien de beslissing van de federale regering wordt uitgevoerd zullen deze drie reactoren een halve eeuw gefunctioneerd hebben en dat is 20 jaar ouder dan de leeftijd die de ontwerpers oorspronkelijk hadden voorzien.[2] De vier jongste reactoren (Doel 3&4, Tihange 2&3) hebben een ontwerpleeftijd van 40 jaar. Volgens de wet op de kernuitstap moeten ze op die leeftijd ook gesloten worden.

Oude kernreactoren, nieuwe risico’s

63566673_pLevensduurverlenging en power upgrades van oude kerncentrales voegen een extra dimensie toe aan de inherente risico’s van kernenergie. Dit besluiten ingenieurs van het Öko-Instituut uit Darmstadt. Ondanks zogenaamde “Long Term Operation”-programma’s is het technisch onmogelijk om het veiligheidspeil van oude reactoren, waarvan de ontwerpen dateren uit de jaren 1960, op het peil te brengen van wat op basis van de ervaringen en inzichten van de afgelopen decennia vandaag vereist is. Daarnaast bezitten kernreactoren cruciale onderdelen die aan sleet onderhevig zijn, maar niet kunnen vervangen worden, zoals het reactorvat en het koepelgebouw. Als gevolg van allerhande verouderingsverschijnselen neemt het risico op ernstige ongevallen toe.

Er zijn diverse soorten verouderingsfenomenen:

materiële veroudering (physical ageing): cruciale componenten van een kerncentrale staan decennialang bloot aan hoge druk, enorme hitte, straling en chemische impacten, wat leidt tot corrosie, slijtage, lekkage en toename van scheurtjes. Niet alle materiële verouderingsverschijnselen kunnen door middel van monitoring en periodieke vervanging van onderdelen onder controle gehouden worden en worden daarom als een voldongen feit aanvaard, waardoor de oorspronkelijke veiligheidsmarges versmallen. Vermits originele onderdelen na vele jaren niet meer voorradig zijn, zorgen plaatsvervangende componenten soms weer voor andere problemen.

conceptuele en technologische veroudering : het concept van de Belgische drukwaterreactoren van de tweede generatie dateert uit de jaren zestig. Ze werden gebouwd met de technologie, kennis en inzichten van de jaren zeventig, toen computers nog met ponskaarten werkten. Ondertussen zijn de inzichten in ongevallenscenario’s geëvolueerd, maar het is niet altijd mogelijk oude kerncentrales hieraan aan te passen. Zo zijn onze kerncentrales (reactoren, opslagbassins gebruikte splijtstof,…) niet bestand tegen de impact van een groot vliegtuig, omdat met zo’n scenario tijdens de conceptfase simpelweg geen rekening gehouden werd. Ook de inplanting van de Belgische kerncentrales in dichtbevolkte centra en vlakbij grote steden als Antwerpen, Namen en Luik beantwoordt niet meer aan de huidige veiligheidsfilosofie.

charlie-hebdo-couv-nucleaireSommige van de verouderingsverschijnselen zijn gekend en worden zo goed als mogelijk onder controle gehouden, maar niemand weet hoe ze zich tijdens een rampscenario gedragen. Voor elk gekend fenomeen apart bestaan in zekere mate remedies, maar het gecombineerd effect van het gelijktijdig voorkomen van diverse materiële, conceptuele en technische is zowel mogelijk als onvoorspelbaar.

Met de leeftijd van de reactoren stijgt ook de hoeveelheid gebruikte kernbrandstofstaven die gedurende de operationele levensduur uit de reactoren werden ontladen en opgeslagen liggen in minder beveiligde koeldokken naast de reactorgebouwen. Deze accumuleren ondertussen een gigantische hoeveelheid radioactieve stoffen die bij een ongeval een bijkomende potentiële bron van radioactieve besmetting vormen.[3] Ten gevolge van het verouderende reactorpark raken de koeldokken van de Belgische kerncentrales stilaan vol. Er is nog tot 2020 opslagcapaciteit, maar door de levensduurverlenging zal het saturatiepunt sneller bereikt zijn.

Geen levensduurverlenging zonder nieuwe aansprakelijkheidsregeling

images-2Prof. Michaël Faure (Univ. Maastricht) en Tom Vanden Borre (KUL) bestudeerden de invloed van verouderende kerncentrales op de geldende regelingen inzake aansprakelijkheid bij nucleaire ongevallen. Hun conclusie is dat de bestaande conventies vooral de uitbaters van kerncentrales beschermen, eerder dan de bevolking. Zo berekenden ze dat het totale bedrag dat nucleaire operatoren verplicht zijn om uit te betalen als schadevergoeding aan derden, amper 0,5-1% bedraagt van de reële kosten van een ernstige kernramp. Het feit dat de overheid de rest van de kosten op zich neemt zien ze als een ongeoorloofde subsidiestroom naar de nucleaire sector. Vermits de huidige aansprakelijkheidsregeling om slachtoffers van een kernramp te vergoeden ontoereikend is, pleiten Faure en Vanden Borre er voor om de levensduur van oude kerncentrales, zoals Doel 1 en 2 alsook Tihange 1, niet te verlengen.

Inwoners moeten medezeggenschap hebben over levensduurverlenging kerncentrales

Jan Haverkamp, bestuurslid van Nuclear Transparency Watch, argumenteert dat de Belgische overheid haar verplichtingen onder de Espoo Conventie niet nakomt. Volgens deze internationale conventie moet een milieu-effectenrapport en een publieke consultatieprocedure een beslissing tot levensduurverlenging van kerncentrales voorafgaan. Dit is bij de beslissing om de levensduur van de aftandse Diel 1 en Doel 2 alsook Tihange 1 reactor met nog eens tien jaar te verlengen niet gebeurd. Openheid, transparantie en betrokkenheid van de burgers bij dergelijke beslissingen zal de kwaliteit van de regelgeving enkel maar versterken.

Volgens Greenpeace hebben Doel 1& 2 en Tihange 1 hun houdbaarheidsdatum al ruim overschreden en kan een nieuwe levensduurverlenging hoegenaamd niet aan de orde zijn.

kernenergieklein

[1]    De de drie oudste reactoren Doel 1, Doel 2 en Tihange 1 werden in 1975 opgestart en worden dit jaar 39 jaar oud. Doel 3 is 32 jaar, Tihange 2 is 31 jaar en de twee jongste reactoren Doel 4 en Tihange 3 zijn 29 jaar.
[2] In de EU (+ Zwitserland en Ukraïne) zijn slechts 7 grote commerciële reactoren ouder dan 40 jaar, waarvan de oudste 45 jaar is. Veel operationele ervaring met reactoren ouder dan 40 jaar is er dus niet.
[3] De gebruikte splijtstofstaven in de koeldokken van reactor nr.4 in Fukushima vormen drie jaar na de ramp nog steeds een bijzonder groot probleem.
Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s